WAŻNE: To nie jest porada medyczna Niniejszy artykuł stanowi wyłącznie zapis moich indywidualnych doświadczeń oraz analizy literatury medycznej (m.in. Parrish, C.R.). Każdy organizm reaguje inaczej, a niewydolność trzustki ma różne stopnie nasilenia. Wszelkie zmiany w diecie i suplementacji muszą być bezwzględnie konsultowane z lekarzem prowadzącym.
Kiedy usłyszałem diagnozę przewlekłego zapalenia trzustki (PZT), pierwsze zalecenia dietetyczne były bezlitosne: tłuszcz ograniczyć do minimum. W praktyce oznaczało to dla mnie szybkie chudnięcie, brak energii i strach przed każdym większym posiłkiem. Przy moim zapotrzebowaniu na około 4000 kcal dziennie (wynikającym z aktywnego trybu życia), tradycyjna dieta „ryżowa” była prostą drogą do wyniszczenia.
Musiałem znaleźć sposób, by dostarczyć organizmowi paliwo, którego moja uszkodzona trzustka „nie zauważy”. Właśnie wtedy trafiłem na olej MCT. Nie traktuję go jako modnego dodatku do kawy, ale jako precyzyjne narzędzie, które w moim przypadku zmieniło zasady gry.
Czym dla mnie okazał się MCT?
Z literatury medycznej (m.in. opracowania Carol Rees Parrish z University of Virginia) wynika, że MCT (średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe) to tłuszcze, które organizm przetwarza zupełnie inaczej niż typowe tłuszcze z diety (LCT).
W mojej sytuacji kluczowe okazały się trzy fakty:
- Ominięcie trzustki: MCT nie wymagają lipazy trzustkowej ani żółci do procesu trawienia.
- Szybkość energii: Wchłaniają się bezpośrednio w jelicie cienkim i trafiają prosto do wątroby (żyła wrotna), gdzie są natychmiast utleniane.
- Gęstość energetyczna: Pozwalają dostarczyć sporo kalorii (8,3 kcal na 1g) w bardzo małej objętości, co przy PZT jest zbawienne.
Jak ja wprowadzałem MCT? (Mój Protokół)
Nauczony doświadczeniem, traktowałem to jako proces inżynieryjny – powolne testowanie granic tolerancji.
- Faza testowa: Zacząłem od absolutnego minimum – 5 ml (jedna łyżeczka) do śniadania. Większe dawki na start u wielu osób (u mnie również) wywołują natychmiastowy protest jelit.
- Skalowanie: Dopiero gdy miałem pewność, że dawka jest tolerowana, zwiększałem ją o kolejne 5 ml co kilka dni.
- Logistyka posiłków: Najlepiej sprawdzało mi się dodawanie MCT do gotowych potraw: owsianki, ryżu, szejków białkowych czy jogurtów typu Skyr.
Ważne: Nigdy nie smażę na oleju MCT. Ma on bardzo niski punkt dymienia, co oznacza, że po podgrzaniu traci swoje właściwości i staje się szkodliwy.
O czym musiałem pamiętać? (Uzupełnianie braków)
MCT to świetne paliwo energetyczne, ale biochemicznie jest „niekompletne”. Nie zawiera niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). Aby nie doprowadzić do niedoborów i stanów zapalnych, w mojej diecie musiałem zadbać o inne źródła:
- Omega‑3 i Omega‑6: Które suplementuję osobno lub dostarczam w bardzo kontrolowanych dawkach z wysokiej jakości olejów roślinnych i ryb.
Co mi to dało?
W moim przypadku olej MCT stał się sposobem na „dopięcie” bilansu kalorycznego bez prowokowania bólu i obciążania resztek miąższu trzustki. Nie zastąpiło to leczenia ani stałego nadzoru specjalistów, ale pomogło mi: ✅ Utrzymać wagę i masę mięśniową (obecnie 69 kg / 9% BF). ✅ Zachować siłę do treningów maratońskich. ✅ Przywrócić normalne funkcjonowanie bez lęku przed kacheksją.
Nie twierdzę, że to rozwiązanie dla każdego. Opisuję to tutaj, aby pokazać, że analiza danych i fizjologii pozwala czasem znaleźć „obejście” dla systemowych ograniczeń naszej choroby.
Wydajność ponad diagnozę.
Łukasz Projekt Trzustka
#MCT #PZT #Cukrzyca3c #DietaTrzustkowa #Biohacking #The3cAthlete #Energia #Suplementacja #Cukrzyca3c #The3cAthlete #Masa #ZdroweTłuszcze